To No Borders Music προτείνει: Νέες κυκλοφορίες του 2022 (part 6)

 Ακόμα 5 από τις κυκλοφορίες του 2022 (φτάνουμε αισίως στις 30) που άκουσα και ξεχώρισα.


26. YUNIS - Mulid El-Magnoun (Akuphone)

 

H Γαλλική Akuphone πέρσι μας έδωσε δισκάρες πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής με ρίζες στην αράβικη παράδοση όπως το Archeophony του Raed Yassin και το Wujidat των Rami Abadir & Pie Are Squared και φέτος επανέρχεται στο ίδιο φάσμα ήχου με το Mulid El-Magnoun του YUNIS.  Πολύ πιο ρυθμικός δίσκος από τις προαναφερθέντες δουλειές, το Mulid El-Magnoun (ελεύθερη μετάφραση "Η γεννήτρια του τρελού" ή "η γιορτή γέννησης του τρελού) αποτελεί μια σπουδή στα μουσικά στυλ και την αισθητική της Αιγυπτιακής παράδοσης που συναντάμε στα Μulid/Mawlid (ας πούμε unofficial γιορτές Sufi αγίων) και σε διάφορες "folk" εκφάνσεις της καθημερινότητας (πχ παραδοσιακοί γάμοι). Όλα αυτά μέσα από ένα σύγχρονο ηλεκτρονικό πρίσμα που σε γοητεύει χωρίς να χρειάζεται να έχεις καμιά απολύτως ιδέα του cultural context (όπως εγώ), αρκεί μόνο να έχεις εκτίμηση στις αραβικές μουσικές φόρμες και την ηλεκτρονική μουσική. Ακούστε στο bandcamp.

 

27. Guðir hins nýja tíma - Ég er ekki pervert ég er spæjari (Ægisbraut Records)

Οι Ισλανδοί Guðir hins nýja tíma (= Θεοί της νέας εποχής) επιστρέφουν ένα χρόνο μετά το 1ο τους demo (που τα είχε σπάσει) με τη δεύτερη κυκλοφορία της οποίας ο τίτλος μεταφράζεται ως "δεν είμαι διεστραμμένος, είμαι ντεντέκτιβ" και ίσως (?) αναφέρεται ειρωνικά σε κάτι που θα έλεγε ένας stalker (edit : μετά από επικοινωνία με τον Fannar ενώ και τα 2 αυτόπροσδιορίζονται μέσα στο φεμινισμό, o τίτλος του δίσκου είναι περισσότερο ένα αντικοινωνικό "they call us freaks so let's get freaky" statement). Οι Gudir (οι οποίοι αποτελούνται από 2 από τα 4 μέλη των επίσης απίστευτων hardcore punks Dauðyflin) συνεχίζουν με τον ίδιο μανιακό synth punk ήχο: απόκοσμα leads, γρήγοροι χορευτικοί ρυθμοί, οργισμένα φωνητικά από την Juliana, όλα αυτά δημιουργούν μια horror movie ατμόσφαιρα. Γενικά η αισθητική αυτής της μπάντας είναι υπέροχη. Η κασέτα κυκλοφορεί από την Ισλανδική Ægisbraut Records αλλά digitally και από την ίδια την μπάντα. Διαμαντάκι και πάλι.

 

28. Fatamorgana -  Ahora Aquí, Todavía No (self-released/La Vida Es Un Mus)

Μετά το το υπέροχο Terra Alta του 2020 το ντουέτο από τη Βαρκελώνη επανέρχεται με άλλον έναν φοβερό δίσκο. Αυτή τη φορά η synth pop τους είναι περισσότερο προσανατολισμένη στο ebm/new beat από ποτέ ενώ δε λείπουν και οι ξεκάθαρες acid αναφορές. Παρόλα αυτά η μπάντα παραμένει αιθέρια και μελωδική, απλά βάζει ακόμα περισσότερα στοιχεία στη μουσική της πράγμα που κάνει το Ahora Aquí, Todavía No έναν πιο πολυσυλλεκτικό, περιπετειώδη και τελικά καλύτερο δίσκο. Ακούστε στο bandcamp.

29. Mitski - Laurel Hell (Dead Oceans)

Αν ψάχνετε σοβαρή, τίμια, εμπνευσμένη, μελωδική, μελαγχολική αλλά όχι μελοδραματική, χωρίς πολλά λούσα αλλά με βάθος, σύγχρονη (με σαφείς όμως τις 80s αναφορές) pop μουσική οφείλετε να ακούσετε το νέο άλμπουμ της Mitski. Η υποδοχή του δίσκου είναι κάπως underwhelming καθώς συγκρίνουν το Laurel Hell με τις προηγούμενες εξαιρετικές δουλειές της Mitski. Προσωπικά θεωρώ ότι έχει κάποια απίστευτα κομμάτια (Valentine,Texas - Working For The Knife - Stay Soft - Heat Lighting - The Only Heartbreaker - Love Me More - Should've Been Me) που είναι ξεκάθαρα καλύτερα από τα υπόλοιπα του LP (βασικά δεν έμειναν εξω και πολλά!) και ίσως να ακούγεται λίγο άνισος ο δίσκος. Δεν ξέρω αν θα παίξει ψηλά σε πολλές λίστες της χρονιάς (στη δική μου σίγουρα πάντως) αλλά  εχει κάτι κλασικό μέσα του όπως όλα τα φοβερά pop albums. Ακούστε στο bandcamp.

30. The Weeknd - Dawn FM (XO / Republic Records)

Δε νομίζω ότι χρειάζεται να γράψω πολλά για κάτι τόσο δημοφιλές όσο ο The Weeknd. Φαντάζομαι ότι οι περισσότερ@ έχετε ήδη ακούσει κάτι μέσα από το Dawn FM. Προσωπικά μου άρεσε περισσότερο απ' όσο θα περίμενα, πρόκειται για εξαιρετικά καλογραμμένα και κολλητικά σύγχρονα synth pop κομμάτια.