To No Borders Music προτείνει: Νέες κυκλοφορίες του 2022 (part 3)

 To 2022 προβλέπεται να είναι φανταστικό μουσικά. Το blog συνεχίζει να ανακαλύπτει καινούριες μουσικές και να προτείνει τις πιο ενδιαφέρουσες (*περί ορέξεως κολοκυθόπιτα φυσικά) από αυτές. Συνεχίζουμε με ακόμα μια πεντάδα που μας άρεσε.

11. Why Bother? - Lovers And Addicts (Feel It Records)

 

 

 

Οι Why Bother? εμφανίστηκαν δυναμικά πέρσι πραγματικά από το πουθενά με το ντεμπούτο LP τους A Year Of Mutations που δεν ήταν παρά μια συλλογή από τις τελείως obscure κυκλοφορίες τους σε κασέτες και 7ιντσα όλα ηχογραφημένα το 2020-2021. Το τετραμελές σχήμα επιστρέφει φέτος με ακόμα μια ultra-limited κασετούλα που συνεχίζει στο ίδιο Garage/synth - punk/rock με καποιες psych πινελιες. 6 δικά τους κομμάτια + 3 διασκευές σε Heartbreakers, Beex και Suicide Commandos. Short and sweet. Ακούστε στο bandcamp.

12. Grey Code - Renewal (Metalheadz)

Αν και το drum n bass μου αρέσει πολύ ως μουσικό είδος, εκτός από λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, τα DnB full lengths με άφηναν συνήθως αδιάφορο και πάντα προτιμούσα συγκεκριμένα tracks ή singles/EPs. Ο Grey Code από το Bristol έρχεται να προστεθεί στη λίστα των αγαπημένων μου DnB LPs με το φετινό του Renewal. Σύγχρονο drum n bass με φοβερές ατμόσφαιρες και IDM στοιχεία που σου κρατάει το ενδιαφέρον απ' την αρχή μέχρι το τέλος, τόσο πολύ που τελικά με τσαντίζει το γεγονός ότι η βινυλιακή έκδοση έχει μόνο 6 από τα 12 κομμάτια του δίσκου. Γιατί δεν υπάρχει απολύτως κανένα filler track. Αριστούργημα, fans του είδους, μη το χάσετε.

13. Uwalmassa - Malar (Mana Records)

 

Αν είστε περίεργοι σαν κι εμένα και είχατε ποτέ αναρωτηθεί πώς θα ακούγονταν δυο από τα πιο υπνωτικά στυλ μουσικής ΜΑΖΙ, η μουσική κολεκτίβα Uwalmassa απαντάει στο ερώτημα με το Malar καθώς, στο track Putung που έρχεται λίγο πριν τη μέση του δίσκου, συνδυάζουν την παραδοσιακή gamelan μουσική της χώρας τους (Ινδονησία) με την ηλεκτρονική dub. Πέρα από το συγκεκριμένο track, η γενική διάθεση του Malar είναι industrial (όπως την όρισε ο Mika Vainio και η μεσαία περίοδος των Pan Sonic), πειραματική και αυτοσχεδιαστική (καμιά φορά νομίζω ότι ακούω τους θρυλικούς AMM) αλλά ταυτόχρονα ήρεμη και droney. Σίγουρα δεν πρόκειται για εύκολο άκουσμα αλλά είναι εθιστικό αν έχεις συγκεκριμένο mood. Ακούστε στο bandcamp.

14. ROT TV - Tales of Torment (Heavy Machinery Records)

 

Τι θα συμβεί αν πάρεις τις μπάντες του Johnny Thunders (New York Dolls, The Heartbreakers) προσθέσεις λίγο 60s garage, λίγους 70s Sabbath (στα πιο rock κομμάτια τους), έχεις την ενέργεια των Stooges και του pre-80s punk rock, χώσεις μέχρι και Neil Youngικό guitar solo, δανειστείς riffs και leads από το 70s hard rock/metal αποφεύγοντας τις αχρείαστες υπερβολές και γενικά κάνεις ευσυνείδητη προσπάθεια να το κρατήσεις simply rock n roll?
Αυτό που θα συμβεί είναι ότι θα βγάλεις ΔΙΣΚΑΡΑ που θα ακουγεται διαχρονική αν και ο ήχος δυσκολα πάει πέρα από το 1979. Και θα κάνεις τους ακροατές να ψάχνουν μπύρες στο ψυγείο 😁.
Ακούστε στο bandcamp.

 15. Mischa Blanos - The Bald Soprano (InFiné)

 

Ηλεκτρονικός μινιμαλισμός, κλασική μουσική, οι Autechre χωρίς τα beats αν είχαν στο σχήμα και την Mira Calix. Soundtrack για το ομώνυμο θεατρικό του Ιονέσκο. O Mischa Blanos (αληθινό όνομα Mihail Simeonov) είναι ένας Ρουμανο-Ρώσος συνθέτης και μουσικός που ξεπερνά τις μουσικές ταμπέλες. Το κύριό του όργανο αν κρίνω από το Bald Soprano είναι το piano το οποίο συνδυάζει με ηλεκτρονικούς ήχους και φτιάχνει μαγικά soundscapes νεοκλασικής ηλεκτρονικής μουσικής. Ignore at your own risk.


Stay tuned for more good stuff